Hey, heb ik iets van je aan ofzo!?

Ze zijn de nachtmerrie van menig toerist. Het maakt niet uit welk tropisch land je bezoekt. Je komt er vast en zeker één tegen. Zo'n eigenwijze aap. Het zijn net kleine zakkenrollers. Dit heerschap hier achtervolgde ons op een berg in de omgeving van Ooty, in India. Alles wat los en vast zat vond ie enorm interessant. Nu letten wij wel op en gelukkig was deze aap nog net iets banger voor ons dan wij voor hem.

Zo was het niet in Brazilië. Vrienden waren daar op vakantie, met familie. Tijdens een verblijf in een ecolodge had één van de apen het voorzien op de vader. Deze man blijft ten alle tijden zichzelf, dus ook op reis. Een groot horloge om, zonnebril op, goed gevulde portemonnee in de kontzak enzovoort. Het verblijf duurde een paar dagen en al op de eerste ochtend werd pa, bij het verlaten van zijn hut, aangevallen door de zeer fanatieke aap.

Weg zonnebril.

Je zou denken dat hij de volgende dag beter voorbereid zou zijn, maar nee. Elke ochtend zat de aap geduldig voor de deur te wachten om pa te bespringen. De familie bekeek het spectakel op veilige afstand. Het aapje werd steeds fanatieker, sloeg zijn staart om pa zijn nek en probeerd, hangend langs diens rug, op de kop, aan de kontzak te frunniken om de portemonnee te rollen.

Het reslutaat was dat pa de weg naar het restaurant elke dag rennend en springend moest afleggen, roepend om hulp. De hulp moest altijd komen van één van de medewerkers van de lodge, de hele familie lag dubbel van het lachen.

Ik heb gebrepen dat de beste man nog altijd niet van plan is om wat lichter te reizen, dus zo vervelend kan hij het niet gevonden hebben. Toch blijven het gekke, slimme, beestjes die apen.

Brihadishwara Tempel

Aan de rand van de plaats Thanjavur in Zuid Oost India, vind je de Brihadishwara tempel
(gebouwd omstreeks 1010). Er wordt gezegd dat deze tempel niet vanuit religieuze overwegingen in gebouwd, maar eerder om de macht en rijkdom van zijn beschermheer, Koning Rajaraja I, te tonen. Verder is de tempel uitgegroeid tot een plaats om Shiva te aanbidden.

De Chola
Rajaraja maakte deel uit van de Chola Dynastieën en samen met zijn zoon heeft hij de macht in het gebied enorm uitgebreid. Zo brachten ze het grootste gedeelte van het Indiase schiereiland onder hun heerschappij. Maar ze ondernamen ook met succes veldtochten naar Kerala, de Malediven, Sri Lanka en Orissa. Tot de 12de eeuw hebben zij hun rijk in stand weten te houden.

De verering van Shiva
Shiva is een complexe persoonlijkheid. Hij staat voor dynamische kracht, zowel scheppend als destructief, wat werd uitgebuit door onderling strijdende tempelpatroons.
Zijn sterk ontwikkelde karakter vertoont uitzinnige, amorele en woeste trekken, maar is tevens ascetisch en vertegenwoordigt de perfecte huisvader.
De Chola-heersers aanbaden Shiva Nataraja, de meester van de dans. Uiteindelijk is Shiva het symbool van alle begin én einde.

De tempel
Het is rustig als wij de tempel bezoeken. We raken aan de praat met een oudere man die zijn diensten als gids aanbiedt. Normaliter doen we het nooit, deze keer maken we maar eens een uitzondering. We krijgen geweldige verhalen te horen over het open karakter van de tempel, de acceptatie ten opzichte van andere religies, enzovoort.
Omdat alle heiligdommen in India op blote voeten betreden dienen te worden, hollen we af en toe over de zonovergoten binnenplaats. Onze westerse voetjes zijn niet gewend aan de gloeiend hete tegels die in de volle zon liggen te bakken.
De gemiddelde Indiër is daar duidelijk wel aangewend.
De grote toren die je op de foto ziet is 61 meter hoog en tijdens de bouw was dit het hoogste gebouw in India. De sculpturen laten Shiva en andere goden zien en vele belangrijke personen uit die tijd. Volgens onze gids is ook Marco Polo hier afgebeeld. Of dat echt zo is weet ik niet, ik heb het nergens gelezen. Maar wie weet... de beste man schijnt het gebied wel bezocht te hebben.
In de gangen om het complex heen zitten families gemoedelijk te picknicken of bij te praten.
Religie is zo duidelijk een onderdeel van het Indiase leven.

Zo is dat!

The tea was nice...., originally uploaded by http://www.flickr.com/people/sandra-b/.

Duidelijk, vergelijkend, met een vleugje humor: zo doe je dat als marketeer in India!

Op safari in Zuid Oost India

Het is maar een paar uur rijden vanaf Bangalore en dan vind je een aantal wildreservaten in de binnenlanden van India.

Tijdens een vakantie van drie weken kozen wij voor de Kabini River Lodge. De ligging, aan de zuidelijke rand van het Nagarhole National Park. Het was ooit de jachtlodge van de Sultan van Mysore, maar vandaag de dag kun je er overnachten in een huisje of een safaritent. Kabini staat bekend als olifantenland en daarnaast loop je de kans om (o.a.) wilde varkens, honden, aapjes, en herten te zien. Als je echt heel veel mazzel hebt zelfs een tijger of panter.

Het pakket is all-in en je kunt kiezen uit diverse activiteiten. Wij hebben een jeepsafari en een boottocht gemaakt in een kleine ronde boot, ook wel een coracle genoemd. Deze boten worden met de hand gemaakt van bamboo en buffalohuid. De foto zie je bovenaan. Het was 's ochtends vroeg en om ons heen kwam de jungle tot leven. Het is wel belangrijk om een beetje stil te zitten want echt stabiel is het bootje niet. Al bobberend en peddelend schuift het bootje, langzaam ronddraaiend, over het water. Erg leuk!

Tijdens de jeepsafari hebben we inderdaad veel wilde olifanten gezien, waaronder deze. En zoals je boven ziet onder andere een wilde hond en een hert bij zonsondergang. De tijgers en panters zijn zeldzaam en die hebben we helaas niet gezien. Wél hebben we de uitwerpselen van een tijger kunnen aanschouwen, die volgens de ranger nog redelijk vers waren. Zelf hebben we dat niet gechecked dus ik kan daar weinig details over verstrekken. We hebben nog wat pootafdrukken gevolgd, maar het beest had zich goed verstopt!

Het angstaanjagend hoogtepunt van ons verblijf was trouwens een enorme harige spin die ons 's avonds in de tent opwachtte. Zelfs vriend R vond het een enorm gevaarte. Met zijn kralige zwarte oogjes keek de spin ons boosaardig aan. Terwijl ik bovenop het bed stond te springen heeft R de spin gevangen en voelde ik me ineens niet zo avontuurlijk meer.

De Kabini River Lodge is een kleinschalig kamp, dus als je daar op safari gaat rijden er weinig jeeps door het gebied. Elke ranger heeft zijn eigen route en wil meer dieren spotten dan zijn collega's dus er wordt af en toe flink op het gas getrapt. Na de safari spraken we mensen uit een andere jeep en die hadden veel minder dieren gezien dan wij, dus een beetje mazzel is wel vereist.

Meer foto's van begluurde dieren vind je hier en dit is de website waar meer informatie te vinden is.