Een sculptuur in Wieliczka

Salt Mine- Wieliczka, originally uploaded by Crystal Pistil.

Het zijn kunstwerken op zich.

Jaarlijks komen er ongeveer een miljoen bezoekers, waarvan de meeste in de zomermaanden.

Luchtvochtigheid veroorzaakt erosie in de muren en sculpturen en deze beginnen langzaam op te lossen.

Een team van Poolse en Amerikaanse wetenschappers is bezig met test en op zoek naar oplossingen.

Wieliczka salt mines

Wieliczka salt mines, originally uploaded by anuskai.

Gisteravond gezien in Palins New Europe. De zoutmijnen van Wieliczka zijn te vinden in het zuiden van Polen, in de buurt van Krakau en er wordt al gewerkt sinds de dertiende eeuw.

De gangen die de 2000 uitgegraven kamers verbinden zijn samen meer dan 200 kilometer lang en het diepst gelegen niveau ligt 327 meter onder de oppervlakte.

In de loop van de eeuwen hebben mijnwerkers na hun acht uur durende werkdag tijd besteed aan het maken van, onder andere, sculpturen, vloeren en kroonluchters. Zo zijn er bijzondere ruimtes ontstaan in de mijn. Bovenstaand "the chapel of the blessed Kinga".

Deze ruimte ligt 101 meter onder de grond, is vijftig bij vijftien meter en twaalf meter hoog.

Alles wat je kunt zien is gemaakt van zout. De vloeren, de muren, de scupturen en zelf het kristal in de kroonluchters.

De mijnen staand vandaag de dag op Unesco's World Heritage List.

The Garden of Cosmic Speculation

Ofwel, één van de bijzonderste tuinen van de 21ste eeuw. Charles Jencks gebruikt zijn tuin voor zijn zoektocht naar antwoorden op de meest intrigerende vraag van allemaal: wat is de reden van ons bestaan?

Deze vraag voert Jencks voorbij schoonheid naar vorm en functie, hij ontwerpt het landschap en beschrijft hiermee over onze connectie met elkaar, onszelf, de natuur en het universum.

Hij combineert traditionele en moderne filosofieën omtrent natuur en wetenschap met sculpturen, architectuur en landschap.

Een citaat van Charles:

“when we began the garden I was not concerned with the larger issues of the cosmos. But over the years they came more and more to the fore and I have used them as a spur to think about nature and to contemplate and speculate on the origins of the universe. And in that respect this garden is part of a long historical tradition. Japanese Zen gardens, Persian paradise gardens, the English and French Renaissance gardens played out the story of the cosmos as itwas understood then. So the idea of the garden as a microcosm of the universe is quite a familiar one. In fact I feel it is the most compelling motive to create a garden. What is a garden if not a celebration of our place in the universe?”.

Nu heb ik het boek thuis (garden of cosmic speculation, charles jencks), dus eigenlijk heb ik het allemaal al kunnen bekijken en gelezen maar toch..., ik zou er wel heen willen. Dat kan maar een aantal dagen per jaar helaas.

Spookstad in Mexico

Mineral de Pozos, ooit was het een bruisende koloniale stad, vlak bij San Miguel de Allende. De activiteiten in de mijnen die het stadje omringen trokken bewoners aan. Rond 1895 was het hoogtepunt bereikt en leefden er zo'n 70.000 mensen,waren er 306 mijnen waar gewerkt werd en 500 bedrijven in de industrie.

De Mexicaanse revolutie begon rond 1910 en vanaf dat moment ging het bergafwaarts met Pozos. Enerzijds vanwege de gevechten en anderzijds omdat de mijnen regelmatig onder water kwamen te staan. Steeds meer bedrijven verdwenen. Daarna daalde de zilverprijzen dramatisch, in 1927 sloot uiteindelijk het laatste bedrijf.

In 1920 leefden er nog maar zo'n 200 mensen in de stad. Vanwege het historisch belang van Pozos werd de stad in 1982 benoemd tot Nationaal Monument en begon de stad opnieuw bewonders aan te trekken, hetzij in kleinere aantallen.

Vandaag de dag wonen er zo'n 2000 mensen in Pozos. Boeren, herders en... kunstenaars.
Er is niets veranderd aan de stad, afgezien van het feit dat alle gebouwen in verval geraakt zijn. Op deze plek, waar ooit 70.000 mensen woonden en werkten zijn nu voornamelijk verlaten gebouwen te vinden. Huizen, een kerk, een oude arena waar stierengevechten werden gehouden en oude treinstations. Een aantal van de mijnen zijn ook nog te bezoeken.
Je kunt lopend, te paard of op de mountainbike de omgeving verkennen en dat zijn we dan ook van plan, op zeer korte termijn.

Er zijn 3 hotels in het stadje: dit is er één van.

Wolwedans, Namibië

Even een beetje fantaseren. Ik ben nogal een luxedier. Stiekem hoor, maar toch. Ik wil heel graag een keer naar Namibië. De woestijn blijft voor mij één van de meest fascinerende omgevingen. Het harde klimaat, de uitgestrekte verlatenheid. Dat, in combinatie met een safari in Etosha, kan niets anders dan een onvergetelijke reis opleveren. Toen stuitte ik op Wolwedans. En Wolwedans is duur.

Wolwedans ligt in het hart van het Namid Rand reserve, verspreid over het terrein vind je een tentenkamp en luxere cabins. 's Ochtends worden de wanden opgerold en krijg je een ontbijtje op bed. En dan begint een dag genieten van het landschap.

Maarja... voor 2 nachten ben je samen wel zo'n 1000,- euro kwijt...

Misschien iets leuks voor een huwelijksreis?

Hoe dan ook het betekend sparen!
En voorlopig lekker doordromen, das helemaal niet erg, op een zonnige dag, als het weekend begint.

Real de Catorce, Mexico

Tja... over een paar weken is het zover. Dan mag ik weer 3 weken naar Mexico. Deze keer per huurauto, door het koloniale hart van Mexico. Real de Catorce is één van de plaatsen waar ik zeker naartoe ga. Deze foto komt van de website van het stadje en die vind je hier.
Ondertussen droom ik nog even verder...