Mummies in Mexico

Het mummiemuseum, oftewel Museo De Las Momias, Guanajuato.

Dit is een verhaal apart. Dit museum wordt ook wel gezien als het ultieme voorbeeld van de Mexicaanse obsessie voor de dood. Door de samenstelling van de grond (mineraalrijk) en de droge lucht in Guanajuato mummificeren de hier begraven doden binnen 10 jaar.

Dit werd voor het eerst geconstateerd in 1865, toen de eerste lijken werden opgegraven om ruimte te creeëren op het kerkhof.

Vandaag de dag worden er meer dan 100 toemalige inwoners van Guanajuato tentoongesteld in het museum.
De gezichtsuitdrukkingen zijn grotesk en de lichamen zien er uit als uitgedroogde zakken huid, waar het lichaamshaar nog op te vinden is. Een greep uit de collectie: iemand die is doodgestoken, een persoon die is verdronken en een ander die vermoedelijk levend was begraven.

Er zijn ook een aantal babies te zien, waaronder de kleinste menselijke mummie ter wereld. Een 6 maanden oude foetus, overleden in de buik van de moeder toen zij stierf.

Het klinkt waarschijnlijk erg horror-esk en dat was het ook wel, maar vreemd genoeg was de presentatie wél respectvol.

Er mocht niet gefotografeerd worden... maar we konden het echt niet laten.

Museo Nacional de Antropología

Eigenlijk is het gewoon een must voor iedereen die Mexico City bezoekt. Ik ga er verder ook niet teveel over zeggen: het is gewoon een prachtig museum, met een fantastische collectie. Voor wie het leuk vind: een link naar de website.

Pergamon Museum, Berlijn, Duitsland

Hoewel er genoeg te vertellen valt over Berlijn wil ik het Pergamon Museum er even uitlichten. Het eerste wat je ziet als je dit museum bezoekt is namelijk het Pergamon Altaar. Beter gezegd: het originele Pergamon Altaar.

Dit bouwwerk is in de 2e eeuw voor Christus gebouwd in de oude Griekse stad Pergamon, in het hedendaagse Turkije. Op zich is dat mischien niet zo bijzonder. Wat ik echter wel opmerkelijk vind is dat een Duits team na de opgravingen van 1876 tot 1904 op een bepaald moment gedachtmoet hebben: 'Inpakken en wegwezen'. Om vervolgens de tempel in zijn geheel te verschepen en opnieuw op te bouwen in Berlijn.

De tempel zal in zijn originele omgeving ongetwijfeld beter tot zijn recht komen. Het is zelfs abstract om er naar te kijken terwijl je door de ruimte loopt. En toch... indruk maakt het wel. Al is het maar omdat ik moest denken aan de moeite die het gekost heeft om dit te realiseren. Zowel het bouwen als het verhuizen van het complex. Of het vanuit moreel oogpunt acceptabel is, is natuurlijk een tweede. Toen de heren de smaak eenmaal te pakken hadden is hetzelfde gebeurd met de marktpoort van Miletus, de Isharpoort, de facade van Mshatta en de Processieweg van Babylon. Gezien het feit dat veel van deze zaken uit het Midden Oosten komen kan het verplaatsen ervan de reden zijn dat we ze nog steeds kunnen bekijken. Wie weet wat er van overgebleven was na de bombardementen in Irak.

Naast deze topstukken tref je een uitgebreide collectie van, onder andere, beelden en basreliëfs uit het oude Griekenland, Italië en Midden Oosten.