Rara, wat klopt hier niet?

Juist... dat dachten wij nou ook...

This is how they say: 'I was here'

In Mexico...

After the Rain...

Mijn hobbyproject "Reflecties" loopt af en toe een beetje uit de hand... Dit is het nieuwste resultaat.
De foto is gemaakt in Queretaro, Mexico.

Het Zocalo in Mexico City op een normale dag

Acht uur 's morgens, lekker ontbijten op het dakterras van hotel Majestic, aan het Zocalo.

Ineens horen we harde trompetten die schallen over het Plaza als een kudde op hol geslagen olifanten, ondersteund door onheilspellend trommel geroffel.

Het is tijd voor het hijsen van de vlag.

Dit ritueel herhaald zich dagelijks en er zijn twaalf mannen nodig om ervoor te zorgen dat de enorme vlag de grond niet raakt. (Iets waar de laatste man, op het laatste moment, nog even in faalde trouwens)

Dit blijkt ook een startsein voor diverse technici om plaats te nemen, langs het hek om de kathedraal, op het Zocalo. Zij bieden hier hun diensten aan en onderhandelen de prijs uit met hun klanten. Handig als je spontaan behoefte hebt aan een loodgieter.

Festivals in Mexico City

Het is toch een ander gezicht hoor, het Zocalo in Mexico City op het moment dat er een feestje gebouwd wordt. De reden in dit geval bleek iets met meisjes van 15 jaar van doen te hebben.

In Mexico ben je dan geen meisje meer, maar een vrouw. Volwassen en wel.

En das reden voor een gezellig festival!

Let vooral op de Mexicaanse verrekijkers, iedereen stond daar in zo'n koker te turen.

Hey, heb ik iets van je aan ofzo!?

Ze zijn de nachtmerrie van menig toerist. Het maakt niet uit welk tropisch land je bezoekt. Je komt er vast en zeker één tegen. Zo'n eigenwijze aap. Het zijn net kleine zakkenrollers. Dit heerschap hier achtervolgde ons op een berg in de omgeving van Ooty, in India. Alles wat los en vast zat vond ie enorm interessant. Nu letten wij wel op en gelukkig was deze aap nog net iets banger voor ons dan wij voor hem.

Zo was het niet in Brazilië. Vrienden waren daar op vakantie, met familie. Tijdens een verblijf in een ecolodge had één van de apen het voorzien op de vader. Deze man blijft ten alle tijden zichzelf, dus ook op reis. Een groot horloge om, zonnebril op, goed gevulde portemonnee in de kontzak enzovoort. Het verblijf duurde een paar dagen en al op de eerste ochtend werd pa, bij het verlaten van zijn hut, aangevallen door de zeer fanatieke aap.

Weg zonnebril.

Je zou denken dat hij de volgende dag beter voorbereid zou zijn, maar nee. Elke ochtend zat de aap geduldig voor de deur te wachten om pa te bespringen. De familie bekeek het spectakel op veilige afstand. Het aapje werd steeds fanatieker, sloeg zijn staart om pa zijn nek en probeerd, hangend langs diens rug, op de kop, aan de kontzak te frunniken om de portemonnee te rollen.

Het reslutaat was dat pa de weg naar het restaurant elke dag rennend en springend moest afleggen, roepend om hulp. De hulp moest altijd komen van één van de medewerkers van de lodge, de hele familie lag dubbel van het lachen.

Ik heb gebrepen dat de beste man nog altijd niet van plan is om wat lichter te reizen, dus zo vervelend kan hij het niet gevonden hebben. Toch blijven het gekke, slimme, beestjes die apen.

Zo is dat!

The tea was nice...., originally uploaded by http://www.flickr.com/people/sandra-b/.

Duidelijk, vergelijkend, met een vleugje humor: zo doe je dat als marketeer in India!

Wedstrijdje?

Tizimin Old & New, originally uploaded by http://www.flickr.com/people/sandra-b/.

Zo zie je maar weer, nieuw is niet altijd beter!
Remco zag het al van verre aankomen en stond bij de finish om dit historische moment vast te leggen.